آلبوم عکس: مذهب و مدارا از نگاه رضا دقتی
کاش مردم افغانستان هم میتونستن هم دیگر تحمل کنن کاش میشد همه باهم میساختیم نه هرکی برای خود بسازه کاش آسمان آبی یمان برای همه بود هرکی که هر جور دوست داشت زندگی کنه
یک روستای مسیحی نشین قدیمی در ماه رمضان؛٬ مسلمانانی که افطار را مهمان کلیسا
هستند.
رضا دقتی میگوید در این فکر بوده است که چطور میتواند به دنیا نشان دهد که می
شود مثل مردم جمهوری آذربایجان، آدم ها با باورهای مختلف همزیستی صلح آمیز داشته
باشند
رضا دقتی، عکاس و خبرنگار ایرانی- فرانسوی، به تازگی مجموعهای از آثار خود به نام "آذربایجان٬ سرزمین مدارا" را در پاریس و در محل نمایشگاهی یونسکو به نمایش گذاشته است.
این نمایشگاه که روز ۲۲ اکتبر بازگشایی شده، برای اولین بار در ماه سپتامبر در حاشیه گردهمآیی سران عضو سازمان ملل در محل این سازمان در نیویورک به نمایش درآمد، و پس از این نیز در محل پارلمان اروپا در بروکسل و سپس در واتیکان نمایش داده خواهد شد.
قبرستان سوفی حمید، تاجر عرب قرن چهاردهم، که امروز مقصد زیارتی بیماران است٬ یک کلیسای ارتودوکس که در حملههای موشکی ژانویه سیاه سال ۱۹۹۰ ویران شده و با کمک مالی یک کارآفرین مسلمان آذربایجانی بازسازی شده است و یا مسجدی که در آن مراسم شب ۲۱ ماه رمضان شیعیان را به جای میآورند همه از دریچه دوربین عکاس گذشته تا گوناگونی مذهب مردمان جمهوری آذربایجان را به تصویر کشد.
مدارا٬ یک میراث ملی
"مدارا" پیامی است که ناصر عبدالعزیز الناصر، رئیس کمیته اتحاد تمدنهای سازمان ملل، و الشاد اسکندراف، رئیس کمیته دولتی امور دینی جمهوری آذربایجان٬ حامیان این نمایشگاه هم بر آن تاکید دارند.ناصر عبدالعزیز الناصر که به عنوان یکی از حامیان "آذربایجان٬ سرزمین مدارا" در مراسم بازگشایی آن سخن گفت٬ با اشاره به عبارتی از الشاد اسکندراف که میگوید مدارا "میراث ملی" مردم جمهوری آذربایجان است٬ احترام و درک متقابل به تصویر کشیده شده از ادیان مختلف در آثار رضا دقتی را پیامی الهام بخش به جهان به ویژه برای جوامع جنگ زده دانست.
یکی از عکسها که به گفته رضا دقتی در یک روستای مسیحی نشین قدیمی در آذربایجان و در ماه رمضان گرفته شده٬ مسلمانانی را نشان میدهد که افطار را مهمان کلیسا هستند. عکسی که روی پوستر بزرگی در مراسم گشایش این نمایشگاه جلب توجه میکند.
درباره عکاس
رضا دقتی متولد ۱۳۳۳ در تبریز٬ هم زمان با انقلاب اسلامی٬ عکاسی خبری را آغاز
کرد و پس از ترک ایران و مهاجرت به اروپا در مجله نیوزویک به عنوان خبرنگار بخش
خاورمیانه مشغول به کار شد.
همکاری با نشریه نشنال جئوگرافی و گزارشهایی از مناطق جنگی٬ از او یک چهره شناخته شده جهانی ساخت. وی در سال ۲۰۰۱ بنیاد فرهنگی آیینه را در کابل به منظور آموزش رشتههایی چون روزنامه نگاری و عکاسی به جوانان افغان تاسیس کرد.
نشان شوالیه ملی لیاقت کشور فرانسه در سال ۲۰۰۵ به این عکاس و خبرنگار ایرانی فرانسوی اهدا و از خدمات او در راستای گسترش آزادی بیان در جهان و تلاش او برای آموزش کودکان و حمایت از آنها قدردانی شد.
همکاری با نشریه نشنال جئوگرافی و گزارشهایی از مناطق جنگی٬ از او یک چهره شناخته شده جهانی ساخت. وی در سال ۲۰۰۱ بنیاد فرهنگی آیینه را در کابل به منظور آموزش رشتههایی چون روزنامه نگاری و عکاسی به جوانان افغان تاسیس کرد.
نشان شوالیه ملی لیاقت کشور فرانسه در سال ۲۰۰۵ به این عکاس و خبرنگار ایرانی فرانسوی اهدا و از خدمات او در راستای گسترش آزادی بیان در جهان و تلاش او برای آموزش کودکان و حمایت از آنها قدردانی شد.
او میگوید "کجای دنیا میتوانید ببینید که در یک کلیسا در یک ده تمام مسلمانان را دعوت کنند٬ برایشان سفره افطار بگذارند٬ روحانی مسلمانان را هم برای خواندن دعای افطار دعوت کنند و مسیحیها هم آنها را در افطار همراهی کنند؟"
در یکی دیگر از صحنههایی که او در یک کنیسه یهودی ثبت کرده است٬ اولین مهمانان شب عید پسح٬ از مهمترین عیدهای یهودیان٬ مسلمانان همسایه هستند که هدیه آوردهاند.
آقای دقتی که بیش از بیست سال عمر خود را برای کارهای خبری در میدانهای جنگ و اردوگاههای پناهندگان گذرانده و راههای بسیاری را برای بررسی مذهبهای مختلف پیموده٬ یکی از دلایل جنگ را مساله مذهب و دین یافته است.
او میگوید: "دین یک مساله انسانی و شخصی است. میگویند بهترین جای خدا برای کسی که اعتقاد دارد قلب انسان است٬ اما متاسفانه میدیدم به جای آنکه آن را در قلب خود نگه دارند با شمشیر و دینامیت و تفنگ مساله را حل میکردند و همیشه میدانستم که حتما بشر دورانی را زندگی کرده که اینگونه نبوده است."
پیامی برای سران دنیا
رضا دقتی از سال ۱۹۷۹ کار خبری را شروع کرده و در طول این سال ها به کشورهای مختلفی سفر کرده است. مسیری که کشورهای جماهیر شوروی تا رسیدن به استقلال طی کردهاند٬ روسیه و تغییرات جمهوری آذربایجان هم از جمله موضوعاتی هستند که او در این سالها دنبال کرده است.آقای دقتی پس از جمعآوری جدول مراسم مذهبی ادیان مختلف در آذربایجان٬ در طول چهار ماه و در سه سفر مختلف٬ مردم این سرزمین را با دوربین خود دنبال کرده است.
او به عنوان تنها عکاسی که اجازه داشته هم زمان با گردهمآیی سران دنیا در سازمان ملل متحد نمایشگاهی داشته باشد٬ اقدام به نمایش این مجموعه از آثارش کرده است تا پیامی باشد به همه سران دنیا که "ببینید شما هستید که دارید مردم دنیا را به اسم مذهب به جنگ میاندازید".
او میافزاید: "اگر هم روی سران تاثیر نگذارد٬ چون آنها خودشان میدانند چه کار میکنند٬ اما بر مردم تاثیر خواهد داشت و در نهایت این مردم هستند که میتوانند برای مملکت و حکومت خود تصمیم بگیرند".
Through my photographs, I have always tried to capture testimonies of human kind, particularly in places where different cultures intersect. For thirty years I have travelled the roads of the world examining religion. From covering the great myths of the Bible to the hajj to Mecca, I have crossed paths with diverse groups of people with varying religious beliefs and cultures, all brought together by a mutual respect for the other.
Not too far away, there is a place where Christians, Muslims and Jews live peacefully on the same land. I was lucky enough to meet these people over the course of several months while reporting in Azerbaijan: I was invited to break the fast with Muslims during the month of Ramadan, witness the first Christians (the Oudis) from the Caucus region pray, and explore the small streets of the “Red Village,” one of the only all Jewish enclaves outside of Israel. From one community to the next, I was deeply moved by these profound believers. In my photographs, I strive to grasp the moments when humans begin to reveal their true selves. I find a sort of serenity and intrigue in small details, such as a hand that clutches a sacred book or rosary.
In this photo, I focus on the graceful sweetness of the grandmother’s arm guiding her granddaughter in the pilgrimage to celebrate Saint George. The grandmother carefully protects the young girl’s delicate hand from dripping wax from the bees-wax-candles, lit in memory of this venerated destroyer of dragons who is now worshiped by Christians and Muslims alike. The fragile flame of the candle, illuminating the child’s eyes, instills a certainty in me that tolerance weaves the ineffable links of a plural society. At the United Nations in New York, this visual homage to tolerance will be exhibited, starting on September 27th, within the framework of the forum organized by the United Nations Alliance of Civilizations.
At the United Nations in New York, this visual homage to tolerance will be exhibited, starting on September 27th, within the framework of the forum organized by the United Nations Alliance of Civilizations. It was also exhibited on October 22, 2013 at UNESCO in Paris to commemorate the 550th anniversary of the death of the Azeri poet and philosopher Seyyid Yahya Bakuvi (Shirvani).
منبع
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر